157 - سرانجام بر آن ( ناقه ) حمله نموده او را از پاى درآوردند ، سپس از كرده خود پشيمان شدند . 158 - عذاب الهى آنها را فرو گرفت ، در اين آيت و نشانه اى است ولى اكثر آنها مؤمن نبودند . 159 - پروردگار تو عزيز و رحيم است . تفسير : لجاجت و سرسختى قوم صالح در آيات گذشته منطق مستدل و خيرخواهانه صالح را در برابر قوم گمراه شنيديد ، اكنون در اين آيات ، منطق قوم را در برابر او بشنويد . آنها گفتند : اى صالح تو مسحور شده اى و عقل خود را از دست داده اى ، لذا سخنان ناموزون مىگويى « ! ( * ( قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ) * ) . از اين گذشته « تو فقط بشرى همچون مايى » و هيچ عقلى اجازه نمىدهد از انسانى همچون خودمان اطاعت كنيم ! ( * ( ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا ) * ) . « اگر راست مىگويى آيت و نشانه اى بياور تا ما به تو ايمان بياوريم » ( * ( فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ) * ) . جمله « مسحر » از ماده « سحر » به معنى كسى است كه مسحور شده باشد آنها معتقد بودند كه ساحران گاه از طريق سحر ، عقل و هوش افراد را از كار مىاندازند ، اين سخن را نه تنها به حضرت صالح ع گفتند كه به گروهى ديگر از پيامبران نيز اين تهمت را وارد ساختند ، حتى به پيامبر اسلام ص چنان كه در آيه 8 سوره فرقان مىخوانيم : إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً : « ستمگران گفتند شما تنها از مردى پيروى مىكنيد كه بر اثر مسحور شدن ، عقل خود را از دست داده است » !